Now Playing Tracks

Boston’dayiz hava buz..Downtownda Begum’un evinin oralarda geziniyoruz.Minicik bir cafe var orda sicak bir seyler iceriz diyor.Giriyoruz ama 4kisilik yer yok.Devam ediyoruz yurumeye,cikolataci acilmis yeni,oraya atiyoruz kendimizi..
Istanbul’dayiz hava o kadar sicak ki..Bir seyler yiyip sarap iciyoruz.Begum’e oteline gidebilecegi bilmedigi cok guzel bir sokagi ogretiyorum.Yolda bir pizzaci goruyor,bos ver bunu diyorum.Upper crust* var canın pizza isterse ordan söyle..Boston pizzacısı biliyor muydun?diyor mutsuz mutsuz..
Yine çok kıskanıyoruz gidecekleri,gidenleri,oradakileri…

14.07.14 /2 gün gecikmeli d.günü

SD’dayken evin duvarlarına hep bir şeyler asmayı kovalardım.En sevdiğim ‘There is always always something to be thankfull for.’ en sevdiğimdi..
Şimdi duvarlari böyle süslüyorum.Çocukluğumdaki gibi..

Haziran ortası gibi bir şey/İstanbul.

Aynı ‘beyaz saç’ ı bir kere daha bulduğumda,İstanbul’da ve 28 yaşındaydım.Bu sefer balkon yoktu.Kahve yoktu.Afrikalılarla ilgili bir ödevim de yoktu.Efe petrolde,diego kucağımdaydı.San Diego’da değildim,ama bir yerinden mutluydum hayatın.Belki de bu yeni beyaz saçtı..

Zaten Efe de kapıdan girdi :)

04.06.14

Bu eve dair anlatacak milyonlarca anım var.Ama en güzeli şu;bu eve dair anlatacak milyonlarca ortak anımız var!
Beyaz masa,dik merdivenleri ayakkabılı ev,havası yağmurlu şehir.Seni özlüyoruz Rotterdam. 26şubat’14 Atiye sokak

To Tumblr, Love Pixel Union